Odczyty EDR Volvo XC60 – rola w rekonstrukcji zdarzeń drogowych
Odczyty EDR Volvo stanowią jedno z najprecyzyjniejszych źródeł danych w rekonstrukcji zdarzeń drogowych. Rejestrator zdarzeń gromadzi parametry związane z ruchem pojazdu oraz reakcją systemów bezpieczeństwa w okresie od −5 sekund przed zderzeniem do 250 ms po nim. W przedłożonym raporcie dla Volvo XC60 zapis w Rejestrze zdarzeń 1 został oznaczony jako zablokowany i kompletny, co potwierdza, że system zarejestrował faktyczne zdarzenie kolizyjne.
Dla biegłego sądowego, który dokonuje oceny przyczyn i przebiegu zdarzeń drogowych, takie dane są kluczowe. Pozwalają one na obiektywne odtworzenie ruchu pojazdu bez subiektywności kierujących czy świadków. System rejestruje m.in. prędkość, wciśnięcie pedału gazu, kąt skrętu kierownicy, aktywność ABS/ESC oraz działanie poduszek i napinaczy pasów, co w tym przypadku pozwoliło jednoznacznie określić charakter uderzenia i zachowanie pojazdu przed kolizją.
Jak poruszało się Volvo XC60 przed uderzeniem
Sekcja danych przedzderzeniowych (−5 s do 0 s) z odczytu EDR Volvo dostarcza szczegółowych informacji o dynamice jazdy kierującej. Z zapisów wynika, że pojazd poruszał się z niewielką prędkością 13–16 km/h, co jest zgodne z deklaracją, iż kierująca ruszała ze skrzyżowania i wjechała na rondo. EDR rejestruje również stopień wciśnięcia pedału przyspieszenia, który w pierwszych sekundach wynosił 17–33%, by spaść do 0% około −1 sekundy przed kolizją, co sugeruje wytracanie napędu i jazdę toczną.
Warto zwrócić uwagę na brak aktywności hamulca, brak aktywacji ABS oraz stałe działanie układu stabilizacji toru jazdy (ESC) – wszystkie te parametry potwierdzają płynną jazdę z małą prędkością, typową dla skrzyżowania o ruchu okrężnym. Kąt skrętu kierownicy, zgodnie z konwencją zastosowaną w raporcie, zmieniał się w zakresie −53% do +5%, co odpowiada niewielkim korektom toru jazdy. Dane te są całkowicie spójne z opisem kierującej i pozwalają jednoznacznie potwierdzić, że jej manewr był stabilny oraz nie wykazywał cech gwałtownego omijania lub niekontrolowanej utraty panowania nad pojazdem.
Analiza impulsu kolizyjnego – potwierdzenie bocznego uderzenia w lewy bok
Najważniejsze wnioski wynikają z analizy impulsu kolizyjnego zapisanej w rejestrze zdarzeń 1. Rejestrator zanotował ΔV poprzeczne = 7 km/h przy czasie 57,5 ms, przy jednoczesnym ΔV wzdłużnym = 0 km/h, co oznacza, że pojazd został uderzony czysto poprzecznie – bez wyraźnego pchnięcia w przód lub w tył. To jednoznacznie wskazuje na uderzenie boczne.
Dodatkowym potwierdzeniem kierunku siły są aktywacje systemów bezpieczeństwa:
- 17–19 ms od początku zderzenia – aktywacja lewej kurtyny powietrznej,
- aktywacja napinacza pasa kierowcy,
- brak aktywacji poduszek przednich.
To zachowanie systemów SRS jest typowe dla zderzeń w lewy bok pojazdu, gdy energia uderzenia jest kierowana właśnie z tej strony.
Co istotne, zapis pionowy (Az) oraz rejestry dachowania nie wykazały żadnych niepokojących trendów, a impuls wzdłużny pozostawał bliski zeru. Dane te potwierdzają, że zderzenie miało charakter typowy dla klasycznego „najechania” w bok – w tym przypadku przez kierującego samochodem marki Audi.
Wszystkie odczyty EDR Volvo w tym przypadku są w pełni zgodne z relacją kierującej i pozwalają na obiektywne potwierdzenie przebiegu zdarzenia. Dla biegłego sądowego z Poznania tego typu zapis jest ważnym dowodem, eliminującym nieścisłości w zeznaniach uczestników kolizji.
